नेपाली सरले पहिलोपल्ट सोध्नुभयो, ‘तिम्रो के बन्ने सपना छ ?’ म अलमल्ल परे । उत्तर दिन सकिनँ । फेल भए । मेरी आमाले यसको उत्तर सिकाउनु नै भएको थिएन । कसरी उत्तर दिन सक्थें म ? घोसे मुन्टो लगाए । मुख अँध्यारो भयो । लाज लाग्यो । सरले बस नभनेसम्म मुन्टो झुकाएर उभिइरहें । केही मिनेटपछि सरबाट बस्ने आदेश आयो । थचक्क आफ्नो ठाउँमा बसें । कसैलाई टाउको ठड्याएर हेर्न सकिनँ । सरले भन्नुभयो, ‘भोलि सबैले यो प्रश्नको उत्तर लिएर आउनु ?’
पछी घर पुगेर आमालाई सोधे, " आमा मेरो के बन्ने सपना हो ?" आमाले मुस्कुरौदै भन्नुभो, मेरो छोरा ठुलो भएर डाक्टर बन्छ । मलाई थाहा थिएन आमाले के भन्नु भो , तर मैले हौस भने । अनि म खुसी पनि थिए किनभने मैले मेरो उत्तर पाएको थिए । भोलीपल्ट विद्यालयमा गएर सरलाई उत्तरपनि दिए अनि सरले पनि खुसीहुदै स्याबास भन्नु भो । त्यस दिन म निकै खुसी भए र मैले सोचेकी मा अब डाक्टर बन्छु , जुन शब्द को आर्थ मलाई थाहानै थिएन ।
जब ठुलो भए र अब के पढ्ने भन्ने आन्योल मा परे , कुनै कारण बस मैले डाक्टर पढ्न सकिन । मेरा आफ्नै बाद्येताहरु थिए । हो सपना बदलीदो रहेछ समय संगै । मैले पनी आफ्नो सपनालाई बदले र मेरो आमाको सपनालाई पनी ।
"पोष्टराज कार्की " (अनिल )
पछी घर पुगेर आमालाई सोधे, " आमा मेरो के बन्ने सपना हो ?" आमाले मुस्कुरौदै भन्नुभो, मेरो छोरा ठुलो भएर डाक्टर बन्छ । मलाई थाहा थिएन आमाले के भन्नु भो , तर मैले हौस भने । अनि म खुसी पनि थिए किनभने मैले मेरो उत्तर पाएको थिए । भोलीपल्ट विद्यालयमा गएर सरलाई उत्तरपनि दिए अनि सरले पनि खुसीहुदै स्याबास भन्नु भो । त्यस दिन म निकै खुसी भए र मैले सोचेकी मा अब डाक्टर बन्छु , जुन शब्द को आर्थ मलाई थाहानै थिएन ।
जब ठुलो भए र अब के पढ्ने भन्ने आन्योल मा परे , कुनै कारण बस मैले डाक्टर पढ्न सकिन । मेरा आफ्नै बाद्येताहरु थिए । हो सपना बदलीदो रहेछ समय संगै । मैले पनी आफ्नो सपनालाई बदले र मेरो आमाको सपनालाई पनी ।
"पोष्टराज कार्की " (अनिल )
Comments
Post a Comment