सपना

 

आमा भन्नुहुन्थ्यो, ‘सपना जिउने आधार हुन् ।’  ‘सपनालाई महत्वाकांक्षा बनाउनु हुँदैन,’ बुवाको भनाइ हुन्थ्यो, ‘महत्वाकांक्षाले दु:खी बनाउँछ ।’  मामा भन्नुहुन्थ्यो, ‘मेरो जिन्दगीको एउटै सपना छ, भान्जालाई ठूलो मान्छे बनाउने । ’  गाउँको पीपल चौतारीमा जम्मा भएका गाउँले बिहानपख आकाशतिर नियाल्दै भन्थे, ‘आकाशमा एक टुक्रा पनि  बादल छैन । यो वर्ष राम्रो धान फलाउने सपना टुट्ने भयो ।’  मैले कहिल्यै बुझिनँ यी कुरा । न मलाई आमाले भन्ने जिउने आधार के हो थाहा थियो । न वुवाले भन्ने दु:ख र महत्वाकांक्षालाई बुझ्थे । न गाउँलेको सपना टुटेको कुरा बुझ्थे ।  यी सबै मेरा लागि सुन्ने विषयमात्र थिए ।